“พายุร้ายทำอันตรายได้น้อยกว่า…
วาจาส่อเสียด ยุแหย่ ใส่ร้าย นินทากัน”
อย่าหลงกับสิ่งชั่วคราว..
อะไรที่ผ่านไปแล้วให้มันผ่านไป
อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด..
อย่ามองแค่เพียงข้อผิดพลาดของตัวเอง
จงมองหลายๆ ด้าน หลายๆ มุม อย่าจมปักความคิดของตัวเอง
เพราะเหตุเกิดจากความคิดทั้งสิ้นจนกลายเป็นทุกข์ ...
ถ้าสีขาวคือความสุข สีดำคือความทุกข์..
หากมองเห็นแต่จุดสีขาวนี้ได้
ต่อให้ชีวิตกระหน่ำซ้ำซัดด้วยความโหดร้ายเพียงใด
ก็คงมีชีวิตอยู่บนโลกอันโหดร้ายใบนี้ได้อย่างไม่ทุกข์ร้อนใดๆ
จงมองแต่สิ่งดี ๆ มองโลกในแง่ดี แล้วชีวิตจะเป็นสุข...
เกิดมาเป็นมนุษย์หนึ่งภพหนึ่งชาติ..
มีโอกาสสร้างความดีความชั่วได้ด้วยตัวเอง..
โลกนี้คือละคร ทุกสิ่งมีวันเกิดขึ้น ก็มีวันจบลง ..
มนุษย์ที่เลือกสร้างความดีแม้จากไป...
จะยังคงเหลือไว้ซึ่งความสุข กับความทรงจำดี ๆที่มี
แพ้เป็นบันใด..
ชนะเป็นสะพาน..
ประสบการณ์เป็นบทเรียน..
Cr:http://www.athingbook.com/blog/post/view/id/000629





ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น